Wij kunnen ons dat niet voorstellen, maar zo’n honderd jaar geleden was pas driekwart van de huishoudens aangesloten op de waterleiding en hadden de meeste mensen maar één kraan waar stromend water uit kwam. Daarom waste men zich op de slaapkamer met behulp van een lampetstel. Een lampetstel bestaat uit een grote waskom, een kan, een zeepbakje en een bakje voor de kam. Dikwijls hoorde er ook een po bij, zodat je niet ’s nachts naar buiten hoefde om een plasje te doen. Deze werd onder het bed gezet. De waskom, waterkan en bakjes werden op een tafeltje gezet. De kan werd in de keuken gevuld met water dat verwarmd was op de kachel. Dat water werd in de waskom gegoten en met een doekje en wat zeep kon je dan je gezicht en een beetje onder de oksels wassen. Echt wassen deed je op zaterdag als het werk gedaan was in de teil in de keuken. Al in de achttiende eeuw waren lampetstellen ofwel wasgarnituren al bekend. Het woord lampet komt in 1524 voor het eerst voor in de betekenis van waterkan.
Tekst – foto: Ineke Strouken
